Binki

Het is ongeveer 14 jaar geleden dat er plots een kleine, zwarte kitten de tuin in kwam wandelen. Mijn eigen katten, Guus en Joost, negeerden hem volledig. Zijn leeftijd en voorkomen maakten klaarblijkelijk weinig indruk op mijn viervoeters. Er kwam wel eens meer bezoek in onze tuin van zwerfkatten uit de buurt. Ik gaf ze te eten en zette manden voor hen neer om in te slapen, een soort daklozenopvang voor katten. Ze kwamen en gingen, maar een connectie met de verwilderde zwervers kwam er niet. Hoe anders ging het met de kleine, zwarte kitten. Dit katertje leek andere plannen te hebben. Hij was schuw maar keek mij betekenisvol aan met zijn gitzwarte, doordringende oogjes. Ook leek hij zich steeds strategischer op te stellen in de tuin door bijvoorbeeld in het vogelhuisje te gaan liggen en naar binnen te blijven kijken. Af en toe probeerde hij het kattendeurtje uit en durfde al zelfs een paar pootjes in de keuken te zetten, maar hij bleef wild en bang.
De late zomer ging over in de herfst en het kleine, zwarte katertje, die ik inmiddels de naam Binki had gegeven, bleef komen. Het werd kouder en natter buiten en Binki kreeg het zwaar. Terwijl Guus en Joost heerlijk binnen lagen, warm en beschermd, moest Binki het buiten maar zien te redden.
"Dit gaat zo niet langer' zei ik tegen mijzelf. Ik besloot Binki in huis te nemen en te proberen hem te socialiseren. Na een ingenieuze vangactie is het gelukt om Binki naar binnen te krijgen en hem te laten wennen aan het leven van een (verwende) huiskat. Dat bleek nog een hele klus, want Binki wilde niet bepaald meewerken in het begin. Mijn hele leven heb ik al katten maar Binki bleek speciaal. Hij had mij immers zelf uitgezocht en ik bood hem een thuis. Hij leek daar eeuwig dankbaar voor te zijn en wij kregen een bijzondere band. Soms leek hij mijn gedachten te kunnen lezen en zocht me op als ik verdrietig was. Ook kon hij mij wel eens een afkeurende blik toewerpen en leek dan te denken "Echt, Mathilde .....? Nu weer blikvoer van een B-merk?" Binki bleef wel een wildebras en kwam veel vaker in de problemen dan mijn andere katten; gevechten met honden en soortgenoten, opgesloten raken, te lang wegblijven, allerlei medische issues en een enorme focus op eten en zijn territorium. De dierenarts heeft bijna een nieuwe praktijk kunnen bouwen van alle bezoeken, opnames, pillen en operaties. Intussen waren Guus en Joost afgereisd naar de kattenhemel en kwam er een andere kat bij, Beertje. Een lief vondelingetje dat ik in het park had opgepikt. Binki en Beertje werden geen dikke vrienden maar respecteerden elkaar als huisgenootjes. Een maand geleden werd Binki erg ziek, zo ziek dat er geen behandeling meer mogelijk was. Binki is er nu niet meer en ik mis hem. Maar wat ben ik blij dat ik het zwervertje van toen in huis heb genomen en dat ik niet heb weggekeken.
Dat is de levensles die ik van Binki heb geleerd en doorgeef. Komt er iets op je pad, kijk niet weg maar pak het op en maak er iets heel moois van! Dank dat je mijn leven bent ingewandeld, Binki!

MATHILDE LAGEMAN
Directeur & mede-eigenaar STE Languages