'Alsof de wereld buiten de kerk stiekem meeluisterde'

Kippenvel, een tekstboekje dat ook afleidt en de stilte vóór het applaus. Leerlingen van het Eckartcollege schreven over hun ervaring met Annelies. Na gastlessen en het schrijven van een vooraankondiging bezochten zij op zondag 13 september het concert van het Strijps Kamerkoor in de Catharinakerk: het oratorium van James Whitbourn op teksten uit Anne Franks dagboek.

RECENSIE: EUMIE INDRASINGHE & JADE KARSSEBOOM

Anne Frank in een lied

Annelies, geschreven door James Whitbourn (1963-2024) en voor het eerst uitgevoerd in 2005, heeft over de hele wereld al veel harten geraakt. Op 13 september was er nog zo'n uitvoering.

Het begin
Eenvoudig gezegd is het Anne Franks dagboek in een lied; bijna alle teksten komen uit haar dagboek. Dat werd ons vooraf verteld en we kregen een boekje met de liedteksten. De spreker vertelde ook over de leerlingen van het Eckartcollege die kwamen luisteren, wat wel iets te lang doorging. Maar daarna, terwijl er nog geroezemoes door de zaal klonk, begon het eerste deel van het stuk zachtjes. De zacht gespeelde instrumenten piano, cello, klarinet en viool - vervaagden langzaam om plaats te maken voor de zang van solist Noëlle Drost. De handen van de dirigent zwaaiden door de lucht terwijl het muziekstuk steeds heftiger werd, daarna weer zachter, dan weer heftiger, afwisselend en onvoorspelbaar. Met de begeleiding van de instrumenten werd er een gevoel van stilte gecreëerd. Je kreeg bij die stukjes echt kippenvel.

Immersie
Over kippenvel gesproken, de ambiance van de kerk maakte de ervaring echt veel beter. De prachtige schilderijen, de echo bij elke klank, de manier waarop het zonlicht door het getinte glas scheen terwijl er over God werd gezongen, de ambulance die voorbijreed toen het over de dood ging: al die kleine momenten voelden alsof de wereld buiten de kerk stiekem meeluisterde. Maar sommige dingen haalden je ook uit de ervaring. Bijvoorbeeld dat boekje met de liedteksten. De gezongen tekst was niet altijd goed te verstaan, dus zo'n boekje is wel handig. Het enige is dat je soms meer aan het lezen bent dan aan het genieten van het stuk, wat jammer is. Verder werd er heel veel gekucht tijdens de voorstelling, maar dat kon je nog wel negeren.

Tot slot
Van een doodgewoon dagboek naar een belangrijk historisch document naar een lied: Annes verhaal heeft al veel vormen aangenomen. Met muziekstukken zoals Annelies weten we ook zeker dat het verhaal van dit jonge meisje nooit vergeten wordt. Wees dus niet bang om naar een oratorium te gaan, want het is echt niet zo saai als je denkt! Je werd zo erg meegenomen in het verhaal dat de tijd voorbijvloog. Echt een aanrader dus!