Woman - zomer 2026

Ik werk bij een supermarkt en hoor mijn baas regelmatig zeggen dat we mensen nodig hebben om vakken te vullen. Dan zegt hij: 'We hebben sterke mannen nodig.'
Een typische opmerking die je wel vaker hoort. Maar elke keer dat ik het hoor, vraag ik me hetzelfde af: hoe bedoel je dat een man automatisch sterker is dan een vrouw? Natuurlijk kan dit deels biologisch verklaard worden, maar er zijn ook genoeg vrouwen die precies hetzelfde kunnen als een man en toch niet gezien worden.
Het zijn kleine dingen, maar juist die kleine dingen laten zien dat het probleem nog niet helemaal weg is. Zonder dat iemand het echt doorheeft, worden vrouwen nog steeds gezien als minder geschikt. Alsof onze mogelijkheden al vaststaan voordat we überhaupt iets hebben laten zien.
Wat me daar het meest aan stoort, is dat het zo normaal lijkt. Veel mensen denken er niet eens meer over na. Maar toen ik die opmerking hoorde, voelde het irritant en eerlijk gezegd ook een beetje vreemd dat zulke ideeën nog steeds bestaan.
Natuurlijk zijn er veel dingen verbeterd. Vrouwen hebben vandaag de dag rechten waar vroeger hard voor gevochten moest worden. We kunnen naar school, werken en onze eigen keuzes maken.
Zolang vrouwen nog steeds automatisch in een bepaald hokje worden geplaatst, is het duidelijk: we zijn er nog niet. Emancipatie gaat namelijk niet alleen over wetten en regels. Het gaat ook over hoe we naar elkaar kijken.

SENA ŞIMŞEK

JOANA VOOST (18) & SENA ŞİMŞEK (19) LOPEN STAGE BIJ DE PROFESSIONELE WERKPLAATS MAATSCHAPPELIJKE IMPACT (PWMI). DAT IS EEN SAMENWERKING TUSSEN SUMMA SOCIAL WORK, FONTYS SOCIAL WORK EN TOEGEPASTE PSYCHOLOGIE. ZIJ WERKEN AAN EEN CONCRETE STAGE-OPDRACHT VAN EEN SOCIAAL MAATSCHAPPELIJKE ORGANISATIE. ZIJ STUURDEN DEZE COLUMN IN, VOOR OP DE PLEK VAN EINDLESS-COLUMNISTE LOUBNA BAKRA.

Loubna Bakra:
'Hoe lang is feminisme nog nodig?'
In mijn ontmoeting met Joana en Sena, die voor Eindless Jong een duocolumn schreven over feminisme, werd ik geraakt door hun betrokkenheid en overtuiging. Het is inspirerend om te zien hoe jonge vrouwen zich uitspreken over gelijkwaardigheid en de uitdagingen die zij nog steeds ervaren. Tegelijkertijd roept dat bij mij de vraag op waarom deze strijd, na generaties van vooruitgang, nog altijd zo noodzakelijk is. Hoewel er veel rechten zijn verworven, zien we dagelijks hoe ongelijkheid zich op nieuwe en soms subtiele manieren manifesteert. Sena en Joana laten zien dat de vraagstukken van hun generatie anders zijn dan die van eerdere feministen, bijvoorbeeld door de invloed van sociale media en online bedreigingen. Hun bijdrage bevestigt voor mij dat feminisme geen afgeronde strijd is, maar een gesprek dat elke generatie opnieuw moet voeren. Juist doordat jongeren als Joana en Sena zich uitspreken, blijft er ruimte voor verdere verandering en vooruitgang.